Moclobemide Sandoz 150mg Comp Pell 100

Waarschuwingen Net als met andere antidepressiva kan behandeling de schizofrene symptomen van depressieve patiënten met schizofrene of schizoaffectieve psychosen verergeren. Indien mogelijk moet bij deze patiënten de behandeling met langwerkende neuroleptica worden voortgezet. Tijdens behandeling met moclobemide zijn speciale voedselbeperkingen doorgaans niet noodzakelijk. Aangezien sommige patiënten overgevoelig kunnen zijn voor tyramine, moet alle patiënten worden geadviseerd consumptie van grote hoeveelheden tyraminerijk voedsel te vermijden. Bij gevoelige personen kan overgevoeligheid voorkomen, met symptomen zoals uitslag en oedeem. Theoretische farmacologische overwegingen wijzen erop dat MAO-remmers een hypertensiereactie kunnen uitlokken bij patiënten met thyrotoxicose of feochromocytoom. Bij gebrek aan ervaring met moclobemide in deze populatiegroep, is voorzichtigheid geboden bij het voorschrijven van moclobemide. Bij patiënten die moclobemide krijgen, moeten bijkomende geneesmiddelen die serotonine versterken, zoals bij veel andere antidepressiva het geval is, met name bij combinaties van meerdere geneesmiddelen, met voorzichtigheid worden gegeven. Dit geldt met name voor tricyclische antidepressiva (bv. clomipramine), selectieve serotonine (5-HT) heropname remmers (SSRI), andere antidepressiva of amfetamines (zie rubriek 4.3 en 4.5). Een wash-out periode is nodig tussen de SSRI's en moclobemide therapie (zie rubriek 4.5). Gelijktijdige toediening van moclobemide en dextromethorfan, een mogelijk bestanddeel van middelen bij hoest en verkoudheid, wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5). Sint-janskruid (Hypericum)-bevattende fytotherapeutische producten moeten met voorzichtigheid worden gebruikt in combinatie met moclobemide omdat deze de serotonineconcentratie kunnen verhogen. Moclobemide Sandoz bevat lactose en natrium Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per filmomhulde tablet, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is. Voorzorgsmaatregelen Zelfmoord/zelfmoordgedachten of klinische verergering Depressie gaat gepaard met een hoger risico op zelfmoordgedachten, zelfverwonding en zelfmoord (aan zelfmoord gerelateerde evenementen). Dat risico persisteert tot er een significante remissie optreedt. Aangezien het enkele weken kan duren voordat er een verbetering intreedt, moeten de patiënten van dichtbij worden gemonitord tot er een verbetering wordt gezien. Het is een algemene klinische ervaring met alle antidepressieve behandelingen dat het risico op zelfmoord kan toenemen in de eerste stadia van herstel. Andere psychische aandoeningen waarvoor Moclobemide Sandoz wordt voorgeschreven kunnen bovendien gepaard gaan met een verhoogd risico op zelfmoordgerelateerde voorvallen. Daarnaast kunnen deze aandoeningen gelijktijdig optreden met depressie in engere zin. Dezelfde voorzorgsmaatregelen die in acht worden genomen bij de behandeling van depressie in engere zin moeten daarom in acht worden genomen bij de behandeling van patiënten met andere psychische stoornissen Patiënten met een voorgeschiedenis van aan zelfmoord gerelateerde evenementen en patiënten met significante zelfmoordgedachten voor de start van de behandeling lopen een hoger risico op zelfmoordgedachten of zelfmoordpogingen en moeten zorgvuldig worden gemonitord tijdens de behandeling. Een meta-analyse van placebogecontroleerde klinische studies van antidepressiva bij volwassen patiënten met psychiatrische stoornissen wijst op een hoger risico op zelfmoordgedrag met antidepressiva dan met een placebo bij patiënten jonger dan 25 jaar. Een nauwgezette supervisie van de patiënten en vooral van hoogrisicopatiënten is geïndiceerd tijdens de behandeling, vooral in het begin van de behandeling en na aanpassing van de dosering. Patiënten (en de hulpverleners van de patiënten) moeten weten dat ze moeten worden gemonitord op een klinische verergering, zelfmoordgedrag of -gedachten en ongewone gedragsveranderingen en dat ze onmiddellijk medisch advies moeten vragen als die symptomen optreden. Slapeloosheid of nervositeit of zenuwachtigheid aan het begin van de behandeling met moclobemide kan een dosisverlaging of tijdelijke symptomatische behandeling rechtvaardigen. Als manie of hypomanie optreedt of vroege symptomen van deze reacties ontstaan (grandiositeit, hyperactiviteit (met inbegrip van praatzucht), roekeloze impulsiviteit), zal de behandeling met moclobemide worden onderbroken en een alternatieve behandeling worden ingesteld. Depressieve patiënten met excitatie of agitatie als belangrijkste dominante klinische symptomen mogen niet behandeld worden met moclobemide, of alleen samen met een sedativum gedurende maximum 2 tot 3 weken. In geval van behandeling van een depressieve fase bij een bipolaire aandoening kan er een maniakale fase optreden. In dit geval moet de behandeling met moclobemide gestaakt worden. Patiënten met hypertensie moeten van dichtbij worden gemonitord tijdens behandeling met moclobemide. De patiënten moeten ervan op de hoogte gebracht worden dat ze de gelijktijdige inname moeten vermijden van sympathicomimetica zoals efedrine, pseudoefedrine en fenylpropanolamine (bevinden zich in tal van hoestmiddelen). De patiënten moeten ervan op de hoogte gebracht worden dat ze, in geval van heelkundige ingreep, anesthesisten moeten waarschuwen dat ze moclobemide innemen. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een congenitaal lang QT syndroom of met een verleden van hartstoornissen (inclusief geleidingstoornis, aritmie). Gelijktijdige toediening van geneesmiddelen die het QT-interval kunnen verlengen, dient vermeden te worden. Serotoninesyndroom Gelijktijdige toediening van Moclobemide Sandoz en buprenorfine of buprenorfine/naloxon, kan leiden tot serotoninesyndroom, een potentieel levensbedreigende aandoening (zie rubriek 4.5). Als een gelijktijdige behandeling met buprenorfine of buprenorfine/naloxon klinisch gerechtvaardigd is, wordt geadviseerd de patiënt nauwlettend in de gaten te houden, met name bij aanvang van de behandeling en bij dosisverhogingen. Mogelijke symptomen van serotoninesyndroom zijn een veranderde geestelijke toestand, autonome instabiliteit, neuromusculaire afwijkingen en/of gastro-intestinale symptomen. Bij vermoeden van serotoninesyndroom moet dosisverlaging of stopzetting van de behandeling worden overwogen, afhankelijk van de ernst van de symptomen.

• Majeure Depressie

• De werkzame stof in dit geneesmiddel is moclobemide. Elke filmomhulde tablet bevat 150 mg moclobemide.

• De andere stoffen in de tabletkern zijn copovidon, lactosemonohydraat, magnesiumstearaat (Ph. Eur.), maïszetmeel, microkristallijne cellulose, natriumzetmeelglycolaat (Type A) (Ph. Eur.), colloïdale anhydrische silica; in de buitenlaag lactosemonohydraat, hypromellose, macrogol 4000, titaniumdioxide (E171), geel ijzeroxide (E172).

Gelijktijdige toediening van Moclobemide Sandoz met selegiline of met linezolid is gecontra�indiceerd. Gelijktijdige toediening van Moclobemide Sandoz met triptanen is gecontra-indiceerd, omdat deze middelen krachtige serotoninereceptoragonisten zijn en worden gemetaboliseerd door monoamineoxidases (MAO's) en verscheidene cytochroom P450-enzymen en de plasmaconcentraties van de triptanen toenemen, bv. sumatriptan, rizatriptan, zolmitriptan, almotriptan, naratriptan, frovatriptan en eletriptan. Gelijktijdige toediening van Moclobemide Sandoz met tramadol is gecontra-indiceerd. Bij dieren potentieert moclobemide de effecten van opiaten. Dosisaanpassing van de volgende opiaten kan daarom noodzakelijk zijn: bv. morfine, fentanyl en codeïne. De combinatie met pethidine is gecontra-indiceerd vanwege het verhoogde risico op serotoninesyndroom (verwardheid, koorts, convulsies, ataxie, hyperreflexie, myoclonus, diarree). Vanwege de selectieve en reversibele werking van Moclobemide Sandoz, is het interactievermogen ervan met tyramine van geringe en kortdurende aard, zo bleek uit farmacologische onderzoeken bij dieren en mensen (zie rubriek 4.4). De potentiëring van het pressoreffect was zelfs lager of afwezig als moclobemide na een maaltijd werd toegediend. De dagelijkse dosis moclobemide dient te worden verlaagd tot de helft of een derde bij patiënten bij wie het hepatische metabolisme ernstig wordt geremd door een geneesmiddel dat de microsomale activiteit van oxidase met gemengde functie remt, zoals cimetidine (zie rubriek 4.2). Voorzichtigheid dient te worden betracht met gelijktijdig gebruik van geneesmiddelen die worden gemetaboliseerd door CYP2C19, want moclobemide is een remmer van dit enzym. De plasmaconcentratie van deze geneesmiddelen (zoals protonpompremmers (bv. omeprazol), fluoxetine en fluvoxamine) kan worden verhoogd bij gelijktijdig gebruik met moclobemide. Evenzo remt moclobemide het metabolisme van omeprazol bij personen met een snel CYP2C19-metabolisme, wat resulteert in een verdubbeling van de blootstelling aan omeprazol. Voorzichtigheid dient te worden betracht met gelijktijdig gebruik van trimipramine en maprotiline, want de plasmaconcentratie van deze monoamineheropnameremmers neemt toe bij gelijktijdige toediening met moclobemide. De farmacologische werking van systemische behandeling met sympathomimetische middelen kan mogelijk worden versterkt en verlengd door gelijktijdige behandeling met moclobemide (bv. adrenerge middelen). Bij patiënten die Moclobemide Sandoz krijgen moeten aanvullende geneesmiddelen die serotonine versterken, zoals bij veel andere antidepressiva het geval is, met name bij combinaties van meerdere geneesmiddelen, met voorzichtigheid worden gegeven. Dit geldt met name voor antidepressiva als venlafaxine, fluoxetine, fluvoxamine, clomipramine, citalopram, escitalopram, paroxetine, sertraline, bupropion. Dit is vanwege het feit dat in geïsoleerde gevallen een combinatie is gezien van ernstige klachten en verschijnselen,

waaronder hyperthermie, verwarring, stijfheid, hyperreflexie, myoclonus, tachycardie en verhoogde bloeddruk die indicatief zijn voor serotonerge overactiviteit. Indien deze combinatie van symptomen optreedt, moet de patiënt zorgvuldig worden geobserveerd door een arts (en zo nodig in het ziekenhuis opgenomen worden) en moet er een geschikte behandeling worden gegeven. Behandeling met een tricyclisch of ander antidepressivum kan de volgende dag worden gestart na stopzetting van moclobemide. Indien wordt overgeschakeld van een serotonineheropnameremmer op moclobemide, moet rekening worden gehouden met de halfwaardetijd van de eerstgenoemde (zie rubriek 4.4). De aanvangsdosis van moclobemide mag gedurende de eerste week niet hoger zijn dan 300 mg per dag. Doorgaans wordt een tussenpoos van 14 dagen aanbevolen voor overschakeling van een irreversibele MAO-remmer op moclobemide (bv. fenelzin, tranylcypromine). Gelijktijdig gebruik met sint-janskruid (Hypericum) wordt niet aanbevolen omdat dit de serotonineconcentratie in het centrale zenuwstelsel kan verhogen. Er zijn geïsoleerde gevallen van ernstige bijwerkingen op het centrale zenuwstelsel gemeld na gelijktijdige toediening van Moclobemide Sandoz en dextromethorfan. Omdat middelen bij hoest en verkoudheid dextromethorfan kunnen bevatten, mogen deze niet worden gebruikt zonder voorafgaand overleg met de arts en indien mogelijk dienen alternatieven die geen dextromethorfan bevatten te worden gegeven (zie rubriek 4.4). Gegevens uit klinische onderzoeken wijzen erop dat er geen sprake is van interactie tussen moclobemide en hydrochloorthiazide (HCT), bij patiënten met hypertensie, met orale anticonceptiemiddelen, digoxine, fenprocoumon en alcohol. Aangezien sibutramine een norepinefrine-serotonineheropnameremmer is en daarom het effect van MAO-remmers zou verhogen, wordt gelijktijdig gebruik met moclobemide niet aanbevolen. Gelijktijdig gebruik van dextropropoxyfeen is niet raadzaam omdat moclobemide de effecten van dextropropoxyfeen kan potentiëren. De farmacologische effecten van systemische toegediende sympathicomimetica (epinephrine en norepinephrine) kan worden versterkt en verlengd bij de behandeling met moclobemide. Een dosisaanpassing kan daarom nodig zijn voor deze werkzame stoffen. Er is tot op heden nog geen ervaring met de gelijktijdige toediening van moclobemide met buspiron bij de mens. Het is echter niet raadzaam moclobemide en buspiron gelijktijdig toe te dienen vanwege de gevallen van aanvallen van hypertensie die gemeld werden bij de gelijktijdige toediening van andere MAO-inhibitoren en buspiron. De combinatie met andere geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze het QT-interval verlengen, moet worden vermeden. Moclobemide mag niet gelijktijdig worden toegediend met klasse Ia en III antiaritmica, cisapride, macrolide antibiotica, antihistaminica, geneesmiddelen die hypokaliëmie veroorzaken (bv. sommige diuretica) of die hepatische degradatie van moclobemide kunnen remmen (bv. cimetidine, fluoxetine). Bij gebruik van Moclobemide Sandoz is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdige toediening van:

• Buprenorfine en buprenorfine/naloxon aangezien het risico op serotoninesyndroom, een potentieel levensbedreigende aandoening, wordt verhoogd (zie rubriek 4.4).

1. Mogelijke bijwerkingen

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

Bijwerkingen worden vooral gezien tijdens de eerste weken van de behandeling en verminderen daarna. Dat is vooral zo voor sommige van de bijwerkingen die samenhangen met de aard zelf van de depressieve ziekte, zoals angstgevoelens, agitatie of prikkelbaarheid, stemmingsschommelingen met manie of delirium.

Zeer vaak (kunnen optreden bij meer dan 1 op de 10 mensen):

 slaapstoornissen

 misselijkheid,

 droge mond,

 duizeligheid,

 hoofdpijn.

Vaak (kunnen optreden bij tot 1 op de 10 mensen):

 angstgevoelens, nervositeit, zenuwachtigheid (rusteloosheid) of een slecht humeur (prikkelbaar),

 parasthesie (sensorische stoornissen, bv. prikkelend gevoel),

 diarree, constipatie of braken,

 duizelig gevoel (lage bloeddruk),

 uitslag.

Soms (kunnen optreden bij tot 1 op de 100 mensen):

 huidreacties zoals jeuk, jeukende huiduitslag (netelroos) en rood worden,

 oedeem (zwelling van het weefsel door vasthouden van vocht),

 zelfmoordgedachten,

 zich verward voelen,

 verstoorde smaakgewaarwording (dysgeusie),

 gezichtsstoornissen,

 zwakte.

Zelden (kunnen optreden bij tot 1 op de 1.000 mensen)

 verminderde eetlust,

 onvoldoende natrium in uw bloed, verschijnselen van slaperigheid, verwardheid of aanvallen

(stuipen) hebben,

 zelfmoordneigingen,

 vast, irrationeel denkbeeld dat niet door anderen wordt gedeeld (delusie),

 als bij u enkele of alle van de volgende symptomen optreden, hebt u mogelijk het

zogenaamde serotoninesyndroom. De symptomen zijn onder meer: verwardheid,

rusteloosheid, zweten, trillen, rillen, hallucinaties (vreemde beelden of geluiden), plotseling

schokken van de spieren of een snelle hartslag.

Zeer zelden (kunnen optreden bij tot 1 op de 10.000 mensen):

 galactorroe (melksecretie uit de borsten).

Er kunnen ontwenningsverschijnselen optreden na beëindiging van de behandeling, vooral als Moclobemide

Sandoz ineens wordt stopgezet.

Het melden van bijwerkingen

Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor bijwerkingen

die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook melden via het Federaal Agentschap voor

Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten, Afdeling Vigilantie, Postbus 97, 1000 BRUSSEL Madou, Website:

www.eenbijwerkingmelden.be, e-mail: adr@fagg.be. Door bijwerkingen te melden, helpt u ons om meer

informatie te krijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.

• overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
• acute toestanden van verwarring.
• patiënten met feochromocytoom.
• Moclobemide Sandoz mag op dit moment niet worden gebruikt in de pediatrie vanwege gebrek aan klinische ervaring met de werking van het geneesmiddel bij kinderen.
• gelijktijdige toediening van Moclobemide Sandoz met de volgende geneesmiddelen is gecontra-indiceerd (zie ook rubriek 4.5):  selegiline  linezolid  triptanen  pethidine  tramadol  bupropion  dextromethorfan  5-HT- heropnameremmers of andere antidepressiva (inclusief tricyclische antidepressiva)

Uit reproductieonderzoeken bij dieren zijn geen risico's voor de foetus naar voren gekomen, maar de veiligheid van Moclobemide Sandoz bij zwangerschap bij de mens is niet vastgesteld. De voordelen van behandeling met het geneesmiddel tijdens de zwangerschap moeten daarom worden afgewogen tegen mogelijke risico's voor de foetus. Borstvoeding Omdat slechts een kleine hoeveelheid van Moclobemide Sandoz wordt uitgescheiden in de moedermelk (ongeveer 1/30e van de maternale dosis), moeten de voordelen van voortzetting van behandeling met het geneesmiddel tijdens de periode van borstvoeding worden afgewogen tegen de mogelijke risico's voor het kind.

Volwassenen

• Startdosis: 300 mg/dag in meerdere innames
• Onderhoudsdosis: 150-600 mg/dag

Toedieningswijze

• Na de maaltijd innemen met vloeistof
• Voedingsmiddelen die grote hoeveelheden tyramine bevatten vermijden