Evrenzo 50mg Filmomh Tabl 12 X 1

Cardiovasculair en mortaliteitsrisico Over het algemeen werd het cardiovasculaire en mortaliteitsrisico voor behandeling met roxadustat vergelijkbaar geacht met het cardiovasculaire en mortaliteitsrisico voor therapie met een ESA, gebaseerd op gegevens afkomstig van een directe vergelijking van beide therapieën (zie rubriek 5.1). Aangezien dit risico voor patiënten met anemie bij CNS die geen dialyse ondergaan, niet met voldoende betrouwbaarheid kon worden geschat ten opzichte van placebo, moet de beslissing om deze patiënten met roxadustat te behandelen, worden gebaseerd op vergelijkbare overwegingen die zouden worden gemaakt voor een behandeling met een ESA. Verder zijn verscheidene medebepalende factoren gevonden waardoor dit risico kan ontstaan, waaronder niet reageren op de behandeling en conversie van stabiele, met een ESA behandelde dialysepatiënten (zie rubriek 4.2 en 5.1). In het geval van niet reageren dient de behandeling met roxadustat niet langer te worden voortgezet dan tot 24 weken na aanvang van de behandeling (zie rubriek 4.2). Conversie van dialysepatiënten die verder stabiel zijn op behandeling met een ESA dient alleen te worden overwogen wanneer er een geldige klinische reden is (zie rubriek 4.2). Voor stabiele, met een ESA behandelde patiënten met anemie bij CNS die geen dialyse ondergaan, kon dit risico niet worden geschat, aangezien deze patiënten niet zijn onderzocht. Een beslissing om deze patiënten met roxadustat te behandelen, dient te worden gebaseerd op een afweging van de baten en risico's voor de individuele patiënt. Het gerapporteerde risico op trombotische vasculaire voorvallen (thrombotic vascular events, TVE's), waaronder diep veneuze trombose (DVT), longembolie en herseninfarct, dient zorgvuldig te worden afgewogen tegen de voordelen van behandeling met roxadustat, in het bijzonder bij patiënten met al bestaande risicofactoren voor TVE, waaronder overgewicht en een voorgeschiedenis van TVE's. De meeste voorvallen van DVT, longembolie en herseninfarct waren ernstig. Er zijn fatale gevallen van herseninfarct gemeld. In sommige gevallen van cerebrovasculaire accidenten is een snelle stijging in de Hb-waarden gezien. Bij patiënten met CNS die dialyse ondergingen in klinische onderzoeken, kwam zeer vaak trombose van de vaattoegang (vascular access thrombosis, VAT) voor (zie rubriek 4.8). Bij deze patiënten waren de percentages VAT bij met roxadustat behandelde patiënten het hoogst in de eerste 12 weken na het instellen van de behandeling, met name bij Hb-waarden hoger dan 12 g/dl en bij een toename van het Hb in 4 weken met meer dan 2 g/dl toenam. Het wordt aanbevolen om het Hb-gehalte nauwgezet te controleren en de dosering aan te passen volgens de regels voor doseringsaanpassing (zie tabel 2) om dergelijke waarden te vermijden. Patiënten met klachten en symptomen van TVE's dienen onmiddellijk te worden beoordeeld en behandeld volgens de zorgstandaard. De beslissing om de behandeling te onderbreken of stop te zetten dient te worden gebaseerd op een beoordeling van de individuele baten en risico's. Insulten kwamen vaak voor bij de patiënten in klinische onderzoeken die roxadustat kregen (zie rubriek 4.8). Roxadustat dient met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met een voorgeschiedenis van insulten (convulsies of aanvallen), epilepsie of medische aandoeningen die in verband worden gebracht met een predispositie voor insultactiviteit, zoals infecties van het centraal zenuwstelsel (CZS-infecties). De beslissing om de behandeling te onderbreken of te stoppen dient te worden gebaseerd op een afweging van de baten en risico's voor de individuele patiënt. De vaakst gerapporteerde ernstige infecties waren pneumonie en urineweginfecties. Patiënten met klachten en symptomen van een infectie dienen onmiddellijk te worden beoordeeld en behandeld volgens de zorgstandaard. Sepsis was een van de vaakst gerapporteerde ernstige infecties en omvatte fatale voorvallen. Patiënten met klachten en symptomen van sepsis (bijv. een infectie die zich door het lichaam verspreidt met lage bloeddruk en de potentie tot orgaanfalen) dienen onmiddellijk te worden beoordeeld en behandeld volgens de zorgstandaard. Gevallen van secundaire hypothyroïdie werden gemeld bij het gebruik van roxadustat (zie rubriek 4.8). Deze reacties waren omkeerbaar na stopzetting van roxadustat. Controle van de schildklierfunctie is aanbevolen zoals klinisch geïndiceerd. Een onvoldoende respons op de therapie met roxadustat moet een aanleiding zijn om te zoeken naar de factoren die dit veroorzaken. Een tekort aan bepaalde voedingsstoffen dient te worden gecorrigeerd. Intercurrente infecties, occult bloedverlies, hemolyse, ernstige aluminiumtoxiciteit, onderliggende hematologische aandoeningen of beenmergfibrose kunnen de erytropoëtische respons ook in gevaar brengen. Een reticulocytentelling moet in overweging worden genomen als onderdeel van de evaluatie. Indien typische oorzaken van niet reageren op de therapie zijn uitgesloten, en de patiënt reticulocytopenie heeft, moet een onderzoek van het beenmerg worden overwogen. In afwezigheid van een aanwijsbare oorzaak voor een onvoldoende respons op de therapie, dient Evrenzo niet te worden voortgezet na 24 weken therapie. Voorzichtigheid is geboden wanneer roxadustat wordt voorgeschreven aan patiënten met een matige leverfunctiestoornis (Child‑Pugh‑klasse B). Evrenzo wordt niet aanbevolen voor gebruik bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (Child‑Pugh-klasse C) (zie rubriek 5.2). Roxadustat mag niet worden gestart bij vrouwen die voornemens zijn zwanger te worden, tijdens de zwangerschap of wanneer de diagnose anemie bij CNS tijdens de zwangerschap wordt gesteld. In dergelijke gevallen dient een alternatieve behandeling te worden gestart, indien van toepassing. Indien zwangerschap optreedt terwijl roxadustat wordt toegediend, dient de behandeling te worden stopgezet en een alternatieve behandeling te worden gestart, indien van toepassing. Vrouwen die zwanger kunnen worden, dienen tijdens de behandeling en gedurende ten minste één week na de laatste dosis Evrenzo zeer doeltreffende anticonceptie te gebruiken (zie rubriek 4.3 en 4.6). Verkeerd gebruik kan leiden tot een overmatige verhoging in packed-cell volume. Dit kan in verband worden gebracht met levensbedreigende complicaties van het cardiovasculaire systeem. Evrenzo bevat lactose. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactosemalabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Evrenzo bevat allurarood AC aluminiumlak, wat allergische reacties kan veroorzaken. Evrenzo bevat sojalecithine en is gecontra‑indiceerd bij patiënten die allergisch zijn voor pinda of soja (zie rubriek 4.3).

Evrenzo wordt gebruikt voor de behandeling van volwassenen met symptomatische anemie die optreedt bij patiënten met chronische nierschade. Bij anemie heeft u te weinig rode bloedcellen en is uw hemoglobinegehalte te laag. Daardoor krijgt uw lichaam misschien niet genoeg zuurstof. Anemie kan verschijnselen als moeheid, zwakte of kortademigheid veroorzaken.

Evrenzo 50 mg:

• De werkzame stof in dit middel is roxadustat. Elke tablet bevat 50 mg roxadustat

Effect van andere geneesmiddelen op roxadustat Fosfaatbinders en andere producten die multivalente kationen bevatten Door gelijktijdige toediening van roxadustat met fosfaatbinder sevelameercarbonaat of calciumacetaat bij gezonde proefpersonen daalde de AUC van roxadustat met respectievelijk 67% en 46% en de Cmax met respectievelijk 66% en 52%. Roxadustat kan een chelaat vormen met multivalente kationen, zoals in fosfaatbinders of andere producten die calcium, ijzer, magnesium of aluminium bevatten. Gespreide toediening van fosfaatbinders (met tussenpozen van ten minste 1 uur) had geen klinisch significant effect op de blootstelling aan roxadustat bij patiënten met CNS. Roxadustat dient te worden ingenomen ten minste 1 uur na toediening van fosfaatbinders of andere geneesmiddelen of supplementen die multivalente kationen bevatten (zie rubriek 4.2). Deze beperking geldt niet voor lanthanumcarbonaat, aangezien de gelijktijdige toediening van roxadustat met lanthanumcarbonaat niet resulteerde in een klinisch betekenisvolle verandering in de plasmablootstelling aan roxadustat. Stoffen die de werking van CYP2C8 of UGT1A9 wijzigen Roxadustat is een substraat van CYP2C8 en UGT1A9. Door gelijktijdige toediening van roxadustat met gemfibrozil (CYP2C8‑ en OATP1B1-remmer) of probenecide (UGT‑ en OAT1/OAT3-remmer) aan gezonde proefpersonen werd de AUC van roxadustat 2,3 keer en de Cmax 1,4 keer zo hoog. Het Hb‑gehalte moeten gecontroleerd worden wanneer gelijktijdige behandeling met gemfibrozil, probenecide, andere sterke remmers of inductoren van CYP2C8, of andere sterke remmers van UGT1A9 wordt ingesteld of stopgezet. De dosering van roxadustat moet worden aangepast volgens de regels voor doseringsaanpassing (zie tabel 2) op basis van de Hb-controle. Effecten van roxadustat op andere geneesmiddelen Substraten van OATP1B1 of BCRP Roxadustat is een remmer van BCRP en OATP1B1. Deze transporteiwitten spelen een belangrijke rol in de opname en efflux van statines in de darmen en de lever. Bij gelijktijdige toediening van 200 mg roxadustat met simvastatine aan gezonde proefpersonen werden de AUC en Cmax van simvastatine respectievelijk 1,8 en 1,9 keer zo hoog, en werden de AUC en Cmax van simvastatinezuur (de actieve metaboliet van simvastatine) respectievelijk 1,9 en 2,8 keer zo hoog. De concentratie van simvastatine en simvastatinezuur nam ook toe wanneer simvastatine 2 uur vóór of 4 of 10 uur na roxadustat werd toegediend. Bij gelijktijdige toediening van 200 mg roxadustat met rosuvastatine werden de AUC en Cmax van rosuvastatine respectievelijk 2,9 en 4,5 keer zo hoog. Bij gelijktijdige toediening van 200 mg roxadustat met atorvastatine werden de AUC en Cmax van atorvastatine respectievelijk 2,0 en 1,3 keer zo hoog. Interacties zijn ook te verwachten met andere statines. Bij gelijktijdige toediening met roxadustat, moeten de bijwerkingen gerelateerd aan statines gecontroleerd worden om te bepalen of het nodig is om de statinedosering te verlagen. Raadpleeg de voorschrijfinformatie van de statine bij het bepalen van de juiste statinedosering voor individuele patiënten. Roxadustat kan de plasmablootstelling aan andere geneesmiddelen die substraten zijn van BCRP of OATP1B1, verhogen. Mogelijke bijwerkingen van gelijktijdig toegediende geneesmiddelen moeten gecontroleerd worden en de dosering overeenkomstig aangepast worden. Roxadustat en ESA's Het wordt niet aanbevolen om de toediening van roxadustat en ESA's te combineren, aangezien de combinatie niet is onderzocht.

• een bloedstolsel in de aderen van uw benen (diep veneuze trombose of DVT) (komt voor bij minder dan 1 op de 10 gebruikers).
• een bloedstolsel in de longen (longembolie) (komt voor bij minder dan 1 op de 100 gebruikers).
• een bloedstolsel in uw hemodialysetoegang (trombose van de vaattoegang of VAT) dat ervoor zorgt dat de vaattoegang wordt afgesloten of niet meer werkt als u een fistel of graft gebruikt als toegang voor dialyse (komt voor bij meer dan 1 op de 10 gebruikers).
• epileptische aanvallen en waarschuwingstekenen voor epileptische aanvallen (convulsies of toevallen) (komt voor bij minder dan 1 op de 10 gebruikers).
• bloedvergiftiging (sepsis), een ernstige, of in zeldzame gevallen zelfs levensbedreigende infectie (komt voor bij minder dan 1 op de 10 gebruikers).
• roodheid en vervellen van de huid, over een groter gedeelte van het lichaam. Dit kan jeuk geven of pijnlijk zijn (exfoliatieve dermatitis) (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

• U bent allergisch voor pinda of soja. Dan mag u dit geneesmiddel niet gebruiken. Evrenzo bevat sojalecithine.
• U bent allergisch voor roxadustat of een van de andere stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.
• U bent meer dan 6 maanden zwanger (het is ook beter om dit middel te vermijden aan het begin van de zwangerschap – zie de rubriek over zwangerschap).
• U geeft borstvoeding.

Bent u zwanger, denkt u zwanger te zijn, of wilt u zwanger worden? Neem dan contact op met uw arts.

Evrenzo kan schadelijk zijn voor uw ongeboren baby. Evrenzo wordt niet aanbevolen in de eerste 6 maanden van de zwangerschap en mag niet worden gebruikt in de laatste 3 maanden van de zwangerschap. Vrouwen die Evrenzo innemen en zwanger kunnen worden, moeten een effectieve anticonceptiemethode gebruiken tijdens de behandeling met Evrenzo en gedurende ten minste een week na de laatste dosis Evrenzo. Als u een hormonaal anticonceptiemiddel gebruikt, moet u ook een barrièremethode gebruiken, zoals een condoom of een pessarium.

Geef geen borstvoeding tijdens uw behandeling met Evrenzo. Het is niet bekend of Evrenzo in de moedermelk terechtkomt en schadelijk zou kunnen zijn voor uw baby.

• Neem uw dosis Evrenzo driemaal per week in tenzij uw arts u iets anders heeft gezegd
• Neem Evrenzo nooit op opeenvolgende dagen in
• Neem Evrenzo elke week op dezelfde drie dagen in
• Evrenzo kan met voedsel of tussen maaltijden worden ingenomen
• Slik de tabletten in hun geheel door
• Kauw of breek de tabletten niet en maak ze niet fijn

Neem Evrenzo in ten minste 1 uur nadat u geneesmiddelen heeft gebruikt die het fosfaatgehalte in uw bloed verlagen (fosfaatbinders genoemd) of andere geneesmiddelen of supplementen die calcium, ijzer, magnesium of aluminium bevatten (multivalente kationen genoemd).